Precies één jaar bestaat Dauw 's labyrinth. . . , da's zo'n slordige 31 556 926 seconden
. . . op de eerste dag van dit nieuwe voorjaar
En daar hoort muziek bij, véééél muziek
♫♪♫
♫♪♫
‘Time flies’ las ik lang geleden eens op een wijzerplaat.
En er zat waarheid in de wijze waarop de wijzers deze wijsheid in de praktijk brachten.
Twee vliegen draaiden als pijlpunten rondjes van twaalf naar twaalf, telkens en telkens weer.
De ene zevenhonderdtwintig keer sneller de klok rond dan de andere.
Maar snelheid is net als tijd slechts een ’maat’ (of schrijf ik beter 'vijand') des mensen.
Terwijl mijn gedachten voortdurend alle kanten uitrazen als bijen stuifmeel verzamelend, is mijn metafysische korf netjes het middelpunt van de klok.
Ik noemde het Dauw' s labyrinth, mijn eigen absolute NU(L)punt waar geregistreerd wordt voor de eeuwigheid.
Daar heerst geen tijd, enkel stilte en rust.
Ben ik overal en nergens…
Thuis in mezelf.
- DagEnDauw -
Meer over deze heuglijke dag leest u hier op mijn Stekje